Yuragimda saqlaganlarim: “Seni ko`rgani keldim, qizim...”

11:36, 07 mart 2016

Yangi hayot boshlaganimga hali ko`p bo`lgani yo`q, lekin juda qiyin vaziyatga tushib qoldim. Dardimni hech kimga aytolmayman... Menga maslahat beradiganlar chiqib qolar, degan umiddaman.

Ota-onam men esimni tanimasimdan ajrashib ketishgan. 

— Oyi, Nasibani dadasini men ham dada desam maylimi? – bolaligimda onamga shunday savol berganimda u yum-yum yig`lagandi. 

— Yo`q, qizim, Nasibani dadasi sening tog`ang bo`ladi. U kishini tog`a deyishing kerak. 

— Unda mening dadam qaerda, kelsinlar...

Onamni o`sha paytda juda qiynaganimni endi-endi anglayapman. Yolg`iz boshi bilan ukam ikkimizni hech kimdan kam qilmay o`stirdi. Ancha yil tog`amning oilasi bilan yashadik. Atrofimdagi bolalar dada deb otalarining bo`yniga osilganida, nega mening otam yo`q, deb ich-ichimdan ezilardim. Dadam bizni olib ketish uchun kelishini shunchalik istardim-ki... 

— O`rtog`imning dadasi kasal bo`lib qolgan ekan, do`xtirlar olib ketishibdi. Bizni dadamizni ham do`xtirlar olib ketgan, to`g`rimi, opa? Tuzalsalar keladilar... – esini taniy boshlagan ukamning bu gapiga men ham ishona boshladim. Lekin ancha yillar o`tdi hamki, dadamdan darak yo`q.    

— Qizim, uyimizga mehmon kelgan. Sen bilan ukangni ko`rgani...Kirib ko`rish, — dedi bir gal buvim. 

— Dadammi?!. Ana, aytgandim-ku, dadam bir kuni baribir keladi, deb. Ukamni ham chaqirib kelaymi? 

— Ukang allaqachon kelgan...

Xayolimda dadam ukamni quchoqlab o`tiribdi, degan tasavvurda shoshib mehmonxonaga kirdim. 

To`rda bir begona kishi o`tiribdi, ukam esa tog`amning yonida uning pinjiga kirgudek begonasirab turibdi. Onam ko`rinmaydi. 

— Salom ber, dadangga, qizim...

— Assalomu alaykum... – negadir tashqariga qaytib chiqmoqchi bo`ldim. Tushlarimizga kirib, bizni mahkam bag`riga bosib erkalaydigan dadam mening tasavvurimdagi kishi emas, qandaydir bizga umuman begona odam ekan. 

— Katta qiz bo`lib qolibsan-ku...

Orzu qilganimdek uning quchog`iga otilmadim, dadam ham menga talpinmadi. Nega u haqiqiy otam bo`lsa, bizga shunchalik begona, deb o`zimga savol berardim ulg`ayganim sari.   

Ota diydoriga to`ymay o`sgan bolaligimiz ham ortda qolib ketdi. Ukam ham, men ham o`z hayot yo`limizni topib oldik. Bizni yolg`iz boshi bilan oyoqqa turg`izgan onam qanchalik qiynalganini endi anglayapman. Tog`alarimdan ham bir umr minnatdorman. Ko`nglimizni o`ksitmaslik uchun qo`llaridan kelganini qilishdi ular. Maktabni tugatib, institutga kirishga tayyorlanib yurgan kunlarimda uyimizga birin-ketin sovchilar kela boshlashdi. 

— Yaxshi joydan kelishdi, opa. Qiz bolaga har doim ham bunday joydan sovchi chiqavermaydi. Uzatib yuboravering, o`zlari o`qitib olishadi, — onamni o`rtaga olishdi xolalarim. 

— Onangni qiynama, qizim, uniyam o`yla. Hayotini sen bilan ukangga bag`ishlab, qayta turmush ham qurmadi. Endi sizlarning orzu-havasingizni ko`rsin. Sovchilarni rad qilma...

Qarindoshlarimizning gapi to`g`ri edi. 

“O`qishga kirib olsam, meni tinch qo`yishadi”, deb o`ylardim. Afsuski, omadim chopmadi, “Yaxshi joy”ga uzatadigan bo`lishdi meni.

Mana, kelin bo`lib tushganimga ham ikki yilcha bo`lib qoldi. Tushgan xonadonim juda yaxshi. Qaynota-qaynonam mehribon, shirinso`z odamlar. Menga qilayotgan e`tiborlaridan bir tomondan o`ksik qalbim quvonsa, bir tomondan juda iymanardim. Hayotning menga bergan tuhfasimikan bu? Otasiz o`sgan qalbimni turmush o`rtog`imning mehri to`ldirgandek bo`ldi. Men ham yangi oilamga bor mehr, e`tiborimni berishga intilardim. Bir yil o`tib o`g`illi bo`ldik. Hayotning mazmuni, haqiqiy baxt nimalagini endi anglay boshladim. Onam ham, kelinlik xonadonimdagilar ham juda xursand. Kelinligimda ertalabdan kechgacha katta hovlida bir o`zim qolib, uy yumushlarini tugatganimdan so`ng zerikib qolardim. Endi kichkintoyim bilan bo`lib, kunlar qanday o`tayotganini ham sezmay qolyapman. Qaynona-qaynotam bozorda ishlashadi, turmush o`rtog`im kichik xususiy tadbirkorlik korxonasini yuritadi. Moddiy tomondan hech qanday kamchilik yo`q, eganim oldimda, emagani ortimda desam ham bo`ladi. Ularga qo`limdan kelganicha xizmat qilishni, ko`ngillaridagidek kelin bo`lishni istaganim uchun men ham tinmayman. Meni qiynalib o`stirgan onamga, buvim va tog`alarimga ham bir gap tegmasin, deyman-da. Turmushimizning ikkinchi yilida qaynonam pullarini ham menga ishonib topshiradigan bo`ldi.

— Hamma pullarni menga berib ketishyapti. Ba`zida sanalmagan bo`ladi. “Yaxshilab taxlab, sanab qo`ying”, deydi qaynonam. Sizga ozroq pul olib keldim, oyi. Kamchiligingizga ishlatarsiz. Uydagilar bilishmaydi, — bir marta onamga ozroq pul olib borgandim, baloga qoldim.

— Bu ishni bir marta qilding, ikkinchi marta qilma. Eringning ruxsatisiz uning bir tiyiniga ham xiyonat qilma. Men sendan pul so`radimmi? Xudoga shukr, shu kungacha hech kimdan qarzdor bo`lgan joyim yo`q. Juda kunimdan qolsam, ana, o`g`lim bor, kunimga yaraydigan...

Hammasi ko`ngildagidek ketayotgandi... Yarim oldin ro`y bergan bir voqea sabab halovatim yo`qolgan. Xullas, mening yaxshi joyga kelin bo`lganimni eshitgan otam yo`qlab keladigan bo`ldi. Bolaligimda qanchalik zor bo`lgandim unga, endi esa... Birinchi marta turmush o`rtog`im bilan birga kirib kelishganida hushim boshimdan uchay dedi.

— Dasturxon tuza, oyisi, mehmon keldi. Hoynahoy, bu qarindoshingni tanimasang kerak. “Ayolingizning qarindoshi bo`laman, meni yaxshi tanimaydi”, dedilar. Uyga olib kelaverdim. Tez oshga unna...

Turgan joyimda ancha payt qotib qoldim. Mehmonxonaga kirib ketgan erim mendagi o`zgarishni sezmadi, yaxshiyam. Otamning bu qilig`idan xafa bo`lishni ham, xursand bo`lishni ham bilmasdim. Ko`nglimning bir burchida “Ozgina bo`lsayam, menga nisbatan mehri bor ekan-ku, yo`qlab kelibdi, nega otasiman, deb ochiq aytavermaydi. Axir bular otasiz o`sganimni bilishadiku...” turli xayollar charx urardi boshimda. O`sha kuni u kishini yaxshilab mehmon qilib kuzatishdi. Bu gapni onamga aytsam, onam ham juda sarosimalanib qoldi. 

— U seni deb emas, pul uchun kelgan, bolam... Oldindan shunday odati bor, birovlardan pul olib, bermay ketadi. Bir joyda yolchitib ishlamaydi. Undirgan pullarini aroqqa sarflaydi. Endi sening hayotingni buzmasaydi... — onam ko`ksini changallab yig`ladi. 

Shirin oilam buzilishini o`ylab, men ham qo`rqib ketdim. 

— Erimga aytaman, u odam hech qanday qarindoshimmas, uni yaqingizga yo`latmang, deyman...

— Ishqilib yomonligi tegmasin-da...

Bir umr kutib yashagan, mehriga zor bo`lgan odamimni endi o`zimdan uzoqlashtirishim kerak. Bir tomondan vijdonim ham qiynaladi. Axir nima bo`lganda ham u mening otam-ku. Erimga hammasini ochiqchasiga aytib bersam, meni qanday qabul qilarkan. Qaynota-qaynonam-chi, ular nima deyishadi? 

— Nima bo`lyapti senga, biror joying og`rimayaptimi? — bir nuqtaga tikilib qolganimni ko`rgan erimning mehribonchiligidan keyin ko`nglim buzilib ketdi. Qaniydi unga ko`nglimda kechayotgan hamma gapni  ayta olsam? 

Yaqinda hovlimiz darvozasi taqilladi, borib ochsam, ostonada dadam turibdi. Vujudimni qaltiroq bosib qoldi. 

— Seni bir ko`rib ketay, deb keluvdim, qizim, — dadamning gapidan keyin o`zimda jur`at topib, uyga taklif qildim. 

— Meni kechir, qizim, seniyam bezovta qilyapman. Nima qilay, ko`rgim keldi-da... Ayniqsa o`g`lingni sog`indim. Nevara shirin bo`ladi, deganlari rost ekan-da... 

Darhol dasturxon tuzab, mehmon qildim. Biror soat o`tirib, ketishga chog`landi. 

— Kelganimni uyingdagilar bilmay qo`yaqolsin... - dedi ketayotib. 

Negadir otamga juda rahmim keldi. 

— To`xtang, — uyga kirib bir dasta pul olib chiqib, uzatdim. Indamay oldi. Onamga o`xshab urishib bermadi. 

Shundan keyin ham ikki-uch bor yo`qladi otam. Men esa ikki o`t orasidaman, erimga, qaynota-qaynonamga dadamni tanishtiraymi yoki... Ular qanday qabul qilisharkan?..

Maktubni MOHITOBON oqqa ko`chirdi

Диққат, диққат! "Даракчи"нинг Telegram’даги расмий каналига аъзо бўлиб, янгиликлардан баҳраманд бўлинг!



Гость 09:40, 09 mart 2016
Uyizdegilarga borini aytishingiz kerak! Shuncha yil qiyin kunlaringda 1 marta xabar omagan odam turmushga chiqganingizda tez tez yoqlashi yaxwibas! Onangizni gapiga quloq soling! Ertaga begona otangizni deb tyrmushingiz buzilib oglingiz ham sizdek osishini istamasangiz bor gapni ayting!
Гость 21:51, 08 mart 2016
uzini foydasini oylab qizini hayotini buzadigan ota nrga kerak?
Гость 20:34, 08 mart 2016
nima bulgan taqdirda ham ochiq oydin ayting keyin pushaymon qilmaysiz irtaga pul berayotganingizni yashirincha kelib ketayotganligi uydagilaringiz bilib qolib boshqa gumonga borib shirin hayotingiz buzilmasin oyla muqqadas
Гость 16:27, 07 mart 2016
Assalomu alaykum.Albatta tanishtiring, axir otangizku.Kelinlik uyingizdagilar hafa bulmasidan avval tanishtiring, bulmasa bundanda og'ir ahvolga tushishingiz mumkin.O'ylashimcha, avvalo turmush o'rtog'ingizga ayting.Vaziyatni tushuntiring.Kerak bulganida turmush o'rtog'ingiz himoya qiladi drb o'ylayman.Vaziyat qiyinlashmasidan tezroq tanishtiring.
Гость 15:45, 07 mart 2016
Мен хам 1 кизимни 1 углимни бир узим тарбия киляпман эрим бошимга нималарни солмади дейсиз,...........агар менинг кизим хам яширинча отаси билан гаплашганини курсам ёки эшитсам уни кечирмиман,,,,,,,,,,,,,
Гость 15:42, 07 mart 2016
тугри отангиз,лекин бир нарсани уйланг нега олдин келмаган сизларни укангиз билан ташлаб кетиб энди хеч нарсага мухтожмаслигизни билиб узини яхши ювош килиб курсатяпти онангизни айтганини килинг бутун умрини сизларга багишлаган онангиздан яшириб яшамокчимисиз.Онангиз сизлардан яшириб бировга турмушга чикиб яшамаганку барибир шунча пайт гаплашмаган отангизни энди хам кечирманг сиз ун у улган була колсин шунда хамма учун яхши булади