my5
Sevimli

Behzod Muhammadkarimov: “Bir kunlik shon-shuhratning keragi yo`q!”

Shou-biznes 25.08.2014, 13:41
 Behzod Muhammadkarimov: “Bir kunlik shon-shuhratning keragi yo`q!”

Birgi­na nigohi, hatto sukuti ham “gapiradigan” bunday aktyorlar sanoqli. Shuning uchun ham bu aktyordan tomoshabin katta-katta xarakterli rollarni kutadi. Aktyor uchun muvaffaqiyat kaliti bo`lgan barcha imkoniyatlarga­ ega O`zbekistonda xiz­­mat ko`rsatgan artist Behzod Muham-madkarimov bugungi ­­­suhbatdoshimiz...

— Behzod aka, O`zbek Milliy Akademik drama teatrining yuz yillik to`yiga tayyorgarlik ishlari qizg`in ketyapti. Bu jarayonda sizning hissangiz qay darajada?

— Teatrimizning yuz yillik­ to`yi munosabati bilan kapi­tal­ ta`mirlash ishlari yakuni­ga etib qoldi. Mavsum ochilguniga qadar aktyorlar viloyat­lar bo`ylab gastrol safarlariga yuborildik. Ochig`i, ikki-uch oylab gastrollarda yurish oson emas. Sahnada ishlashning gashti o`zgacha-da! Qolaversa, teatr­dan tashqari ishlarimizni ham to`x­tatib turishga to`g`­­ri keldi. Yuz yillik to`yimizning to`yonasiga kelsak, har bir yangi spektakl va maxsus bayram dasturi muxlislarimizga sovg`a bo`lishi aniq. Aktyorlarning shu kungacha qilgan mehnati esa teatrning yuz yillik to`yiga qo`shgan hissasi bilan teng nazarimda.  

 — Fe`lingizdan kelib chiq­sak, rol talashadigan aktyor emassiz, yo yanglishdimmi?

— Rejissyorni urib bo`lsa ham o`zimga yoqqan rolni o`ynayman (kuladi). Agar istagan rolini ijro etmasa, ijodkor nega “aktyorman” deb yuribdi? Sahna — mardi maydon. Ikkita dublyordan qay birining ijrosi zo`r bo`lsa, marra o`shaniki. Yo`qsa, sog`lom raqobatsiz rivojlanish bo`lmaydi.

— Muxlislar sizni teatr emas, kino aktyori sifatida qabul qiladi. Bu teatrda kinodagidek o`z o`rningizni topmaganingizdan darakmi?

— Yo`q, bu muxlislarning teatr­ga tushmasligidan darak (kuladi). Teatrga kelib turadigan tomoshabin Alisher Navoiy,­ “Mirzo Ulug`bek”dagi Abdulatif, “Mehrobdan chayon”dagi Anvar kabi katta-katta rollarimdan xabardor.

— Behzod Muhammad-karimovning Zaynab Sad­rievaning “Farmonbibi”, Obid Yunusovning “O`tkuriy”sidek roli qani?

— Unday rollar har doim hamma aktyorga ham nasib etavermaydi. Aslida “Parvona”, “Kelinlar qo`zg`oloni” spektakl­larining qo`lyozmasini u qadar yoqtirmayman. Lekin ijodiy guruh, rejissyorning mehnati, mahorat, topilmalar bilan to`l­dirilib, zo`r asar sah­nalash­tirilgan. Shaxsan men maroq bilan ko`raman. O`z rolingga ega bo`lish — omad. Menga esa bunday shohona rol hali nasib etganicha yo`q. 

Lekin chiqmagan jondan umid (kuladi), hali bunday rollar ijro etishga ulguraman.

Kinoning imkoniyati katta-da. Yangi filmni respub­lika miqyosida namoyish etish mumkin. Spektakl ­borasida esa bunday deya olmayman. Ijodga aloqador barcha yo`nalishlarda parallel ravishda faoliyat yuritishga harakat qilaman. Nazarimda, bu borada tarozining pallasini teng ushlashning uddasidan chiqyapman. To`g`ri, bu qiyin jarayon — uyqusiz tunlar, hamma ishga vaqtni to`g`ri taqsimlash degandek (kuladi)... “Tinchgina teatrda ishlab yuraveray”, deydigan aktyorlar ham bor. Lekin unday yurishni istamayman.

— “Ikki kemaning boshini tutgan g`arq bo`lur”, degan naql ham bor. Sizning “qayiq”laringiz esa bir nech­ta...

— To`g`­­riku-ya, lekin yo`­nalish bitta. Kinoda ham, teatrda ham aktyor rol ijro etishi kerak. Dub­lyajda esa aktyor qatnashishi kerak. Qolaversa bularning bari aktyorning mahoratini charxlab boradi. Teatr aktyorning aqlini ishlatishga, “forma”da yurishga majbur qiladi. Kino teatrda yig`ilgan tajribalarni ekran orqali ko`pchilikka ko`rsatishga xizmat qiladi. Dublyaj nutqni ravonlashtiradi va kino, teatrda nasib etmagan “xarakter”ni ijro etishga imkon beradi. Radio­­da esa ovoz bilangina holatni ting­lovchiga etkazib berishingiz kerak. Ijodkorga hamma yo`nalishdagi faoliyat muhim. To`g`ri, charchoqdan o`zingizni qo`yarga joy topolmay qolasiz. Lekin tanlagan kasbingning mashaqqatlariga ham chidash kerak. Institutda o`qib yurgan kezlarim “Xudo xohlasa, kelajakda dublyajdan teatrga, u erdan kino, radioga yugurib, nafas rostlashga vaqtim bo`lmasin”, deb niyat qilardim. Niyatda gap ko`p ekan, etkazganiga shukr! Uyda o`tirib “Qachon biror rejissyor filmiga chaqirib qolarkin?” deyishdan o`zi asrasin. Undan ko`ra teatr­, kino, dublyaj rejissyorlaridan uzr so`rab, shoshib yurishdan qo`ymasin (miriqib kuladi).     

— Nahotki teatrda dramaturgiya, rejissura, “yuk”i bor asarlar borasida oqsash yo`q, deb o`ylasangiz...

— Bu borada hamma teatr­da yaxshi asarlar etishmovchiligi bor. Shuning bois teatr­ o`zini oqlash uchun tijoratbop spektakl ham qo`yadi. Orasida yuqori saviyali spektakllarni ko`rishni istagan tomoshabinlar uchun jiddiy asarlar ham namoyish etilyapti. Aytish mumkinki, teatr — doimiy izlanishda bo`ladigan soha. Ijodkor “sindirib qo`ydim”, deb o`ziga ortiqcha ishonishi, ishidan doimiy qoniqishi — uning o`lgani. Shaxsan o`zimning ijromdan bir foizgina qoniqaman. Ba`zida kuyib-pishib o`ynagan rolimni ekranda ko`rib, hafsalam pir bo`ladi. Bu tasvirchi va rejissyorning ishlash mahorati bilan bog`liq jarayon.­ Teatrda esa zalda tomoshabin yo`talishni boshlasa, ijromda nimadir etishmayapti, degan o`y bilan harakat qilaman. Suv quygandek jim-jitlik bo`lsa, o`sha sukunatning o`zi ilhom, kuch beradi. Sahnadan oladigan rohat ham shunda. Ishimizning bahosini o`sha zahotiyoq olamiz.

— Bir necha yillik tanaffusingizdan so`ng ijodga qaytishingiz anchayin shov-shuvlarga sabab bo`ldi. Biroq Behzod Muhammadkarimov muxlislar kutgan natijani to`la oqlamadi...

— Rejissyor bo`lganimda nimalardir qilgan bo`lardim. Aktyorlikning menga yoqmaydigan jihati — rejissyor va ssenaristga bog`liqligi. O`zim rol so`rab bormayman-ku! 

— Vaholanki, bir qancha filmlarda suratga tushdingiz. Ularning barida ham Behzod Muhammadkarimovning borligi bilinmadi...

— Hamma rol ham doim kutilganidek bo`lavermaydi. “Yuk”i bor rollarning o`zi bo`lgani yo`qda. Suratga tushgan filmlarim ham menga bildirilgan takliflarning eng yaxshisi edi. Rol tanlayversam, birorta rejissyorning tak­lifini qabul qilmasligimga to`g`ri kelib qola­di. Chunki ko`n­gil­dagidek asarlar juda kam. Lekin aktyor o`zini “charxlab” turishi uchun bir-ikkita kinokartinada ishtirok etib turishi lozim. Nima, Gollivudning hamma film­lari talab darajasida deb o`ylaysizmi? Bizga ularning 3 foizgina eng yaxshi ishlangan kinokartinalari etib kelar ekan. Qolgan film­larining birortasini ko`rib bo`lmaydi. Ijod matematika emaski, aniq hisoblab kutilgan natijaga erishish mumkin bo`lsa... 

— Amir Temur, Elchin, Ota­bek qiyofasi qaytmadi. Nazarimda, rejissyorlar sizdek iste`dodli aktyorning imkoniyatlaridan to`liq foydalana olmayapti...

— To`ppa-to`g`ri! Men uchun rol yozib, rejissyorlar e`tibor qaratsagina, siz aytgan natija ko`rinadi. “Amir Temur” filmining keyingi fasllari suratga olinsa ham yomon bo`lmasdi (samimiy kuladi). Hozir qaynona-kelin mavzusidagi maishiy film­lar urf bo`lib qoldi. Aslida aktyorlarning hayoti kutish bilan o`tadi. Ijodkor “yuk”i bor rol uchun yo mablag`i, yo tanish-bilishni yuz xotir qilolmay filmda ishtirok etadi.

— Aslida­ olqish, mashhurlikdan rohatlanasizmi yo jarayonning o`zidan...

— Yashirmayman, avval­lari olqish, mash­hurlikka o`ch edim. Hozir esa bularga oddiy ko`z bilan qarayman. Qaytgach, kibrim yo`qoldi. Ishimni sifatli bajarish haqida qayg`uradigan bo`lib qoldim. “Menga reklama kerak emas”, desam hamkasblarim g`alati qarashadi. Bir kunlik shon-shuhratning menga keragi yo`q.

— Har bir ijodkor taniqli emas, sevimli bo`lishni orzu qiladi. Sizni yaxshi ko`rishlarini istaysizmi yo tushunishlarini?

— Qahramonimning dardini “aytganimda”, meni tushunishlarini istayman. Hayotda ko`z tegmasin, hamkasblarim meni doim tushunib, hamfikr bo`lib kelishgan. To`g`ri, ijodkorlar orasida “raqobat”, bahs, mayda gaplar bo`ladi. Menga nisbatan shunday munosabat bo`lganida, demak, yaxshi ishlayotgan ekanman, deb xursand bo`laman. Jimjitlik bo`lib qolsa, xavotirga ham tushib qolaman (kuladi). Kasbimizning yaxshi tomoni — istalgan yoshda “davr”ingiz kelib qoladi va necha yoshda bo`lmang, ijro etishga rol topiladi. Shaxsan mening “davr”im endi keladi (kuladi).

— Ko`ngil xotirjamligi sizni hech qachon tark etmasin!

Cadoqat ALLABERGANOVA suhbatlashdi

Шарҳлар