Тесси — эндигина олти ёшга кирган бўлса-да, жудаям ақлли қиз. Бир куни у ота-онасининг укаси Тед ҳақида гаплашаётганликларини, Теднинг касал бўлиб қолганини, аммо уни даволатиш учун пуллари йўқлигини эшитиб қолди. Отаси йиғидан ўзини тўхтата олмаётган онасини “Ҳозир Тедни фақатгина мўъжиза қутқариши мумкин”, деб юпатарди.
Шунда Тесси хонасига югуриб кириб, мураббодан бўшаган шиша банкада сақлайдиган тангаларини ҳисоблаш учун ерга тўкди. Уларни санаб бўлгач, қайтадан идишга солди ва банкани бағрига босганча, дорихонага югурди.
Тесси дорихонага кирганда, дорихона сотувчиси бошқа бир эркак билан гаплашиб турарди, у қизчага умуман эътибор бермади. Тесси сотувчининг эътиборини тортиш учун оёғини шапиллатиб кўрди. Сотувчи ҳаттоки ўгирилиб қарамади. Шундан кейин қизча қаттиқ йўталиб кўрди, фойдаси бўлмади. Шунда у идиш ичидаги тангалардан бирини олиб, у билан пештахтани тақиллатди.
— Сенга нима керак? — дорихона сотувчиси жаҳл билан. — Кўрмаяпсанми, олдимда одам бор. Чикагодан келган, узоқ йиллардан бери кўрмаган укам билан гаплашяпман.
— Мен ҳам сиз билан укам ҳақида гаплашмоқчи эдим, — деб жавоб берди Тесси ҳам қўполлик билан. — Укам касал... оғир касал... унинг тузалиши учун мўъжиза сотиб олишим керак.
— Тушунмадим, нима сотиб олмоқчисан?
— Укамнинг исми Тед, бошидан қандайдир ўсимта ўсиб чиққан. Дадам уни фақатгина мўъжиза қутқаради, деди. Шу мўъжиза қанча туради?
— Қизалоқ, узр, мен сенга ёрдам беролмайман, чунки дўконимда сен излаётган мўъжиза сотилмайди, — деди дорихона сотувчиси.
— Менга ёрдам беринг, уни сотиб олишга пулим бор, агар пулим етмаса, яна олиб келаман. Фақатгина мўъжизанинг қанча туришини айтсангиз бас!
Яхши кийинган дорихона сотувчисининг укаси қизчанинг олдига бориб, чўккалаб ўтирди.
— Укангга мўъжизанинг қайси тури керак экан?
— Билмадим, — деб хўрсинди Тесси. — Фақатгина укамнинг оғир касаллигини биламан. Ойимнинг айтишича, уни операция қилиш керак экан. Операция учун дадамнинг пули йўқ, шунга ўзим йиққан пулни ишлатишга қарор қилдим.
— Қанча пулинг бор? — деб сўради чикаголик эркак.
— Бир доллару ўн бир цент, — деб ғўлдиради Тесси. — Бор пулим шу, мабодо етмаса, яна топиб келаман.
— Бир доллару ўн бир цент, ажойиб тасодиф, — деб жилмайди эркак.
У қизчанинг қўлидан пулни олиб, уйига олиб боришни сўради:
— Уйларингга бориб, укангни кўрмоқчиман, кейин ота-онангдан уканг учун айнан қайси мўъжиза зарурлигини билмоқчиман!
Дорихона сотувчисининг укаси бўлган чикаголик эркак — машҳур жарроҳ, нейрохирургия бўйича етук мутахассис, доктор Карлтон Армстронг эди.
У Тедни бепул операция қилди, операция муваффақиятли якунланди, бола уйига соғ-саломат қайтди.
Тессининг ота-онаси жуда ҳам бахтиёр эди. Улар бахтли тасодиф туфайли уйларига қадам ранжида қилган жарроҳ ҳақида суҳбатлашишарди.
— Доктор ҳақиқий мўъжиза яратди. Қизиқ, операция қанчага тушди экан? — деб шивирлади қизчанинг онаси.
Тесси жилмайиб қўйди, ахир фақатгина у мўъжизанинг баҳосини билади, унинг баҳоси бир доллару ўн бир цент ва кичкина қизалоқнинг ишончи эди...
