Мурожаатда қайд этилишича, қабристонлар нафақат дафн жойи, балки инсонни тафаккурга чорлайдиган, ҳаётнинг ўткинчилигини эслатадиган ва маънавий покланишга ундайдиган маскан ҳисобланади. Шу боис уларни доимо тоза, тартибли ва обод сақлаш зарурлиги таъкидланган.
Уламолар кенгаши айрим ҳудудларда қабристонларнинг қаровсиз қолаётгани, қуриган ўт-ўланлар тозаланмаётгани ва йўлаклар таъмирталаб ҳолга келиб қолгани каби камчиликларга эътибор қаратган. Бундай ҳолатлар марҳумлар хотирасига нисбатан бефарқлик сифатида баҳоланиши айтилган.
Мурожаатда имом-хатибларни қабристонларни асрашнинг диний аҳамиятини кенг тушунтиришга, масжидларга яқин қабристонларни масжидлар қарамоғига олишга ва зиёрат жойларини ободонлаштиришга чақирилган. Шунингдек, қабристонларда райҳон ва бошқа хушбўй ўсимликлар экиш, зиёратчилар учун қулай йўлаклар ташкил этиш таклиф қилинган.
Бундан ташқари, зиёрат вақтида қабрларга оёқ босмаслик, марҳумлар ҳақига дуо қилиш, Қуръон тиловат этиш ва садақа бериш каби одобларга амал қилиш зарурлиги эслатилган. Уламолар кенгаши ёшлар орасида аждодлар хотирасига ҳурмат ва “Хотира ва қадрлаш” тушунчаларини мустаҳкамлаш муҳимлигини ҳам қайд этган.
