Биринчи куннинг ўзиёқ шуни кўрсатди – бу ерда формат эмас, медиага бўлган ёндашув ўзгаряпти.
Энг аввало, эътиборни тортадиган жиҳат – аудитория таркиби. Бу ерда фақат журналистлар эмас, балки контент яратиш занжирининг барча бўғини жамланган: муҳаррир, мухбир, тасвирчи ва монтажчи. Бу эса ўқув жараёнини бир томонлама эмас, комплекс тарзда ташкил этиш имконини беряпти.
Биринчи кун дастурига қараганда, асосий урғу “нима қилиш керак” деган саволга эмас, “қандай қилиб яхшироқ қилиш мумкин” деган масалага берилган. Масалан, босма ва интернет журналистикасида контент муаммоларини таҳлил қилишдан бошлаб, таҳлилий репортаж тайёрлашгача бўлган жараён бир тизим сифатида кўриляпти
Телевидение йўналишида эса алоҳида бир тенденсия сезилди: оператор ва монтажчи шунчаки техник ижрочи эмас, балки контент муаллифининг бир қисми сифатида қараляпти. Бу — ҳудудий медиа учун жиддий сифат ўзгариши.
Куннинг иккинчи ярмида муҳокама қилинган мавзулар эса медиа соҳанинг энг оғриқли нуқталарини қамраб олди: ахборот хавфсизлиги, рақамли гигиена, сиёсий жараёнларни ёритишда аниқлик ва масъулият, шунингдек, коррупсия мавзусини ёритишдаги ёндашувлар.
Энг муҳими – бу ерда тайёр жавоблар берилмаяпти. Иштирокчиларга савол қўйиляпти, вазият бериляпти ва ечимни ўзлари топишга унталяпти.
