Лондондаги Вестминстер аббатлигидан топилган ва қарийб 150 йилдан бери олимларни қизиқтириб келаётган скелет кимга тегишли бўлиши мумкинлиги аниқланди. Археологлар уни XI аср бошларида яшаган Вестминстер монастири аббатларидан бирига тегишли деб ҳисобламоқда. Бу ҳақда CNN хабар берди.
Маълум қилинишича, тош тобут дастлаб 1820 йилда аббатлик ҳудудидан топилган. У Рим империяси даврига, тахминан милодий IV асрга тегишли бўлиб, ундаги лотинча ёзувда "Валерий Амандиус хотирасига" деган сўзлар битилган.
Бироқ тобут қопқоғига англосакслар даврига хос хоч тасвири ўйилган. Бу эса тобут Рим давридан камида 600 йил ўтгач, қайта ишлатилган бўлиши мумкинлигини кўрсатган.
Вестминстер аббатлиги археологи, профессор Уорвик Родвелл 2016 йилда тобутни қайта очиш ва ундаги қолдиқларни ўрганиш имкониятига эга бўлган. Таҳлиллар скелетдаги суяклар милодий 987–1052 йилларга тегишли эканини кўрсатган. Марҳум эркак бўлиб, вафот этганида 35–49 ёшда бўлган. Скелетнинг қарийб 90 фоизи сақланиб қолган.
Тадқиқотчилар тобут ичидан оҳак қолдиқларини ҳам топган. Бу жасад дастлаб ёғоч тобутга жойлаштирилиб, устига оҳак сепилган ҳолда тош тобутга қўйилганини англатади. Олимларнинг таъкидлашича, ўрта асрларда бундай дафн усули кам учраган ва асосан юқори мавқега эга шахслар учун қўлланган.
Ушбу далиллар асосида археологлар марҳум Вестминстер монастирининг аббатларидан бири бўлган, деган тахминга келган. Тадқиқотда икки номзод кўриб чиқилган: 993–1020 йилларда аббатлик қилган Эльфвиг ва 1020 йилда унинг ўрнини эгаллаган Вулфнот.
Олимлар Эльфвигнинг айнан шу тобутга дафн этилган бўлиш эҳтимолини юқорироқ баҳоламоқда. Бунга унинг аббатлик лавозимини эгаллашидан олдин ҳам Вестминстерда роҳиб бўлиб хизмат қилгани асос сифатида келтирилган. Бироқ марҳумнинг шахси ҳозирча узил-кесил тасдиқлангани йўқ.
Тадқиқот муаллифи Уорвик Родвеллнинг айтишича, хулосага келишда битта далил эмас, балки барча топилмалар ва тарихий маълумотлар биргаликда ўрганилган.
Қайд этилишича, ўша даврда тош тобутлар ясаш анъанаси деярли йўқолган. Шу сабабли Рим даврига оид эски тош тобутдан қайта фойдаланиш юқори ижтимоий мавқенинг белгиси ҳисобланган.
Янги тадқиқот жорий йил 20 октябрь куни "Journal of the British Archaeological Association" илмий журналида эълон қилинган. У 1869 йилдан буён олимларни қизиқтириб келаётган қадимий дафн сирини ойдинлаштиришга ёрдам берди.
